donderdag 21 december 2017

Spirituele economie - 2.Economie

Het woord "economie" komt uit het klassieke Grieks. Het bestaat uit twee woordjes; "eco" en "nomie". "Eco" komt van "oikos" en "-nomie" komt van "nomos". "Oikos" beteken: paleis, woning, huis, verblijfplaats, vaderstad - of: hol, tent, vertrek, kamer - of: familie, geslacht, generatie. "Nomos" betekent: wet, wijze, gewoonte, vast gebruik, principe, conventie. Dit allemaal roterend en assemblerend zouden we kunnen zeggen dat economie, etymologisch gezien, zoveel betekent als: het besturen en regelen van een huishouden of een kleiner of groter leefverband.

De gangbare ideeen over wat economie is bewegen zich tussen twee polen. De ene pool is die van o.a. de milieuorganisaties. Milieuorganisaties hebben het bij oikos over de biologische omgeving die mensen, dieren, planten en mineralen met en voor elkaar vormen, over schone lucht en bodem, over schoon water, en over verantwoord gebruik door ons mensen van ruimten en grondstoffen. Dit is een ruime opvatting van oikos. De andere pool betreft een veel beperktere opvatting. Dat is die van de doorsnee economische wetenschappers en regelgevers van onze dagen die economie hebben laten verworden tot zoveel als zaken- en vermogensbeheer. Dit blijkt een ongezonde blikvernauwing, gezien de door ons mensen veroorzaakte  ernstige toestand waarin Planeet Moeder Aarde is komen te verkeren. Een toestand die we naief en onszelf verontschuldigend "klimaatverandering" zijn gaan noemen. Deze blikvernauwing is geleidelijk gegroeid. In ieder geval vanaf de tweede helft van de 18e eeuw, vanaf de tijd dus dat het economische denken en doen bovenaan is komen te staan op de publieke agenda. Ze zet zich nog steeds door. Gezien de huidige accentverschuiving van arbeid naar kapitaal en de vervaarlijk groeiende kloof tussen rijk en arm.

Het wordt de hoogste tijd dat we radicaal afstand nemen van het dominante economische denken en doen van centrale banken, economische planbureaus en econometrisch georienteerde planners en adviseurs. We moeten het ons eigen maken om economie te zien en te beleven als een project van samenwerking en onderlinge afstemming tussen alle levende wezens die in een alles en allen doordringende onderlinge afhankelijkheid verkeren. En we moeten het ons eigen maken om onze aangestelde dan wel zelfbenoemde beleidsmakers daar indringend over aan te spreken.Dan kunnen nieuwe heilzamere ideeen ontstaan die handen en voeten kunnen krijgen naarmate ze meer worden gekoesterd en met elkaar gedeeld.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten