donderdag 1 oktober 2015

Spiritueel Management - Aanduidingen - 4. Spiritualiteit anno 2015

De New Age Beweging is inmiddels al weer verbleekt en verschrompeld. De spirituele contrarevolutie is mislukt. Met name binnen de wereld van arbeid en organisatie.Ten onder gegaan aan datgene waar ze aan probeerde te tornen: de materialistische levensinstelling en wereldbeschouwing. Indringend zijn we hier op gewezen door de Britse universitaire religiekenners Jeremy Carrette en Richard King in hun "Selling Spirituality: The Silent Takeover of Religion", uitgegeven door Routledge in 2005. De Nederlandse vertaling ervan door Karl van Klaveren, "Spiritualiteit in de uitverkoop - De stille overname van de religie", verscheen nog datzelfde jaar bij Uitgeverij Ten Have. De Grote Geestelijke Overleveringen zijn mede debet aan het fiasco. Zij hebben de New Age Beweging in zelfingenomenheid of uit angst, wie zal het zeggen, veronachtzaamd en ze hebben er op afgegeven. Een hele ernstige fout.

Op de achterflap van vermelde vertaling lezen we o.a.: "Spiritualiteit is big business ... Vaak wordt gedaan alsof spiritualiteit een soort tegengif is tegen het materialisme en neoliberalisme. Maar het tegendeel is het geval". De huidige wijdverbreide belangstelling voor mindfulness is hier het jongste blijk van. Mijn eigen spirituele coach brengt dit drama in zijn "Het laatste woord van Zen" (Maurice Knegtel, uitgeverij Juwelenschip te Cothen, 2014, bladzijde 15) even indringend maar geestelijk kernachtiger onder woorden. Ik citeer,
en vervang dan telkens "Zen" door "spiritualiteit". "Spiritualiteit en werk zijn de afgelopen jaren tot een innige omgang gedwongen. Het is echter de vraag hoe gelijkwaardig deze omgang is. De doelstellingen van beide partners verschillen wezenlijk. Werk gaat over doen, ontwikkelen en instrumentaliteit, alles staat in dienst van het voortbestaan van de onderneming. Spiritualiteit gaat over niet doen, herkennen en erkennen van wat is, en onmiddellijkheid. Beide werelden staan haaks op elkaar. In het veelvuldig flirten van de laatste jaren werd de doelstelling van spiritualiteit ondergeschikt gemaakt aan die van werk. Spiritualiteit werd zo 'verwerkt'. Mensen beoefenen spiritualiteit op de werkplek om beter te kunnen functioneren, dat wil zeggen meer geconcentreerd te zijn, flexibeler en daardoor productiever. Dat is mooi en het heeft alles met werk te maken en weinig met spiritualiteit. Als de relatie gelijkwaardig zou zijn, zouden werknemers wel eens mondiger kunnen worden, weerbarstiger en meer ongrijpbaar. Ze zouden zich zelfs kunnen gaan afvragen of wat ze op de werkplek doen nog wel klopt met wat ze werkelijk te doen hebben".


We moeten in het Westen dus weer opnieuw aan de gang met spiritualiteit. Het eerste wat ons in deze te doen staat is de verwerking van ons massale afscheid, ja: afwijzing, van de persoonlijke God dan wel van het Goddelijke, waar we duizenden jaren mee zijn opgetrokken. Dat is nog steeds een hele diepe wond. Die wond, die we onszelf aangebracht hebben, willen we niet meer voelen. Dat hoeft ook niet meer want we hebben verdovingsmiddelen genoeg. Maar als die wond niet echt geneest en als die leemte niet echt toereikend opnieuw wordt ingevuld redden we het niet. Ik pleit dan ook voor het gedegen godsdienstige, religieuze en levensbeschouwelijke gesprek. Ruim bemeten in de tijd, onder deskundige en professionele geleide, en zowel in de persoonlijke levenssfeer als op de werkvloeren van organisaties en netwerken.
Spiritueel management is management dat onbaatzuchtig die ruimte schept en die geleide organiseert.



Afbeelding: De Verwoeste Stad - Ossip Zadkine - Rotterdam 1953.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten